سر تا قـدمت، دم‌به‌دمـت لطف خداداد            صد شکر به ما یک گهری چون تو خدا داد

گاهی سر سجـاده و گـاهی دل مـیدان            در هر دو مقام عالِمی و خبره و استاد

ای مـرجـع تـقـلـید ابوحـمزه و جـابـر            ای روح مناجات و دعا با نفست شاد

تابیدی و تاریکی دل شد ز تو روشن            آباد شد این خـانـۀ مـا، خـانـه‌ات آبـاد

با خطبۀ طوفـانی تو شام به‌هم ریخت            فرزند حـسـیـن‌بن‌عـلی! دسـت‌مـریزاد

هر کس که نشد نوکر این خانه، زمین خورد            با آل عـلی هر که درافـتاد، ور افـتاد

ما عبد و غـلام تو و اجـداد تو هستیم            تا بود چـنـین بوده و تا بـاد چـنین باد

عالَم همه قربان تو ای روح صحـیفه            جان همه قـربان تو یا حضرت سجاد

ما روز جزا دل به تو و فاطمه بستیم            ای عـشق! بـیا دیدن ما مـوعـد میعـاد